Evolutie

Afweer battle

Evolutionaire wedloop in de afweer
Een mens start zijn bestaan als één cel die het gevolg is van samensmelting van zaadcel en eicel.
Deze cel kan het begin zijn van een complex organisme zoals een mens met miljarden cellen.
Die ontwikkelingsweg van cel tot een organisme is het resultaat van vele jaren evolutie. Een cel moest gaan samenwerken en communiceren met andere cellen.
Onderdeel van het overleven was ook om de ziekteverwekkers te herkennen en die onschadelijk te maken.
Het bestaan van het organisme van eerste cel tot het sterven is hier nog steeds afhankelijk van.
De organisatie van de afweer is stevig in handen van DNA, RNA en eiwit.

2017-06-02-Arm-Wrestling-1200x800-01-1024x683
http://cellcartoons.net/comic/host-pathogen-battles/

Uniek DNA
Ieder organisme heeft uniek DNA en dus ook unieke receptoren en dus ook een unieke afweer.
Aan de andere kant heeft een bepaalde soort ook veel overeenkomstig afweer-DNA en dus veel overeenkomstige receptoren.
De meeste ziekteverwekkers worden door die overeenkomstige receptoren wel ontdekt en de afweer zal ook voldoende zijn.
De afweer van de menselijke soort
Ziekteverwekkers evolueren echter. Zo ontstaat er nieuwe tactieken om een menselijke cel te gebruiken voor het voordeel van de ziekteverwekker. In een populatie zijn er echter altijd wel mensen die een ziekteverwekker met een bepaalde tactiek overleven. Zij hebben effectief DNA dat de afweer effectief maakt. Helaas heeft niet elke individu effectief DNA en een effectief afweersysteem. Zo vindt er selectie plaats. De mensen met het beste afweersysteem overleven en krijgen waarschijnlijk dus ook de meeste nakomelingen.

Een evolutie battle
Virus DNA en bacterie DNA verandert ook in de tijd dus de eigenschappen van virussen en bacteriën veranderen ook. Ook zij evolueren. De evolutie van deze mogelijke ziekteverwekkers gaat dus gelijk op met de evolutie van zijn gastheersoort: een evolutionaire wedloop.