Mestcellen staan bekend om hun rol bij allergische reacties.
Het blijkt echter steeds meer, dat zij meer doen dat allergische reacties veroorzaken.
Ze spelen een belangrijke spelen in het afweersysteem
Mestcellen bevinden zich vooral in de weefsels, tussen andere cellen.
Zij bevatten korreltjes met allerlei stoffen, waarvan de bekendste histamine is.
Ze geven die histamine en andere stoffen af als ze daarvoor het juiste signaal ontvangen.
Ik geef hieronder enkele feiten weer uit een wetenschappelijk artikel.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4230976/
Geschiedenis
Er schijnen al cellen te zijn die veel leken op mestcellen in een 550 miljoen ouder voorvader.
Paul Ehrlich beschreef ze in 1878 voor het eerst.
Pas in 1977 en later in 1998 werd pas aangetoond dat het een echte afweercel is, die zijn oorsprong heeft in het beenmerg.
Waar te vinden
Mestcellen zijn vooral te vinden in huid, longen en darm, net als macrofagen.
Ze bevinden zich echter ook langs bloedvaten.
Wat doen ze
Ze zijn vooral bekend omdat ze reageren op antistoffen van het type IgE, die ontstaan bij allergie reacties.
Bij een wespensteek scheiden de mestcellen histamine af.
Dit zorgt voor lekkende bloedvaten, zodat de wespensteek plaats rood wordt en opzwelt.
Er worden echter veel meer stoffen met de naam chemokinen, afgescheiden, waardoor meer mestcellen vanuit het bloed naar de wespen steek plaats gaan.
Ook andere afweercellen worden geactiveerd.
Als de reactie niet ingedamd wordt door bepaalde afweercellen met een dempende functie, dan wordt de afweerreactie te hevig.
Er ontstaat dan een anafylactische shock die levensgevaarlijk kan zijn.
Bouw en functie
Mestcellen hebben veel korreltjes, die een functie hebben die lijkt op die van lysosomen. Ze kunnen zeer veel stoffen maken.
Hieronder de stoffen die ze kunnen afgeven.
De eigenschappen van de stoffen die in de tabel vermeld staan, zijn allemaal eenvoudig te vinden op het Internat

Veel PRR
Mestcellen hebben zeer veel receptoren voor lichaamsvreemde stoffen (PRR)

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5388770/
Ziekte
Mastocytose is een ziekte die ontstaat als de mestcellen niet goed functioneren. Lees hieronder wat het Radboud Ziekenhuis daarover zegt.
Ook andere ziekenhuizen berichten hierover.
https://www.radboudumc.nl/patientenzorg/aandoeningen/mastocytose/wat-is-mastocytose
Wat is mastocytose?
Mastocytose is een myeloproliferatieve aandoening. Als u mastocytose hebt, dan hebt u een toegenomen aantal mestcellen in het beenmerg. Dit komt soms ook voor in de botten, de lymfeklieren, de lever, de milt, de maag- en darmwand, en de huid. Mestcellen spelen een belangrijke rol bij het immuunsysteem. Ze zorgen ervoor dat er ‘alarmen’ worden geactiveerd. Deze alarmen zorgen voor stofjes die op hun beurt weer het afweersysteem activeren. Als u mastocytose hebt, dan hebt u abnormale mestcellen. Deze abnormale cellen geven soms spontaan stofjes af.
Mastocytose kan onderverdeeld worden in verschillende groepen:
- Huidmastocytose
- Gegeneraliseerde mestcelziekte (systematische mastocytose, mastocytoom, mestcel sarcoom)
- Mastocytose in combinatie met een andere hematologische aandoening
- Mestcel leukemie
Mastocytose is heel zeldzaam. In Nederland zijn er elk jaar zo’n 10 tot 20 mensen die mastocytose krijgen. Meestal gaat het dan om systematische mastocytose (bij volwassenen) of huidmastocytose (bij kinderen).
Symptomen
Stofjes die onnodig door de abnormale mestcellen worden afgegeven kunnen verschillende symptomen veroorzaken:
- jeuk, dikke huis, blozen
- lage bloeddruk, flauwvallen), moe of duizelig zijn (hypotensie)
- anafylaxie (shock) waarbij u kortademig of bewusteloos raakt
- pijn in uw botten en spieren
- erge botontkalking
- misselijk zijn en overgeven
- ontstekingen
- diarree