Door recombinatie in zeer veel B cellen ontstaan er zeer veel B cellen met unieke receptoren.
Er zijn zoveel verschillende mogelijke receptoren die later antistoffen kunnen worden,
dat elke ziekteverwekker er in principe mee gebonden en dus ontdekt kan worden.
Het principe van de ontdekking is dat een ziekteverwekker of een stukje van
de ziekteverwekker (epitoop) zich hecht aan de B cel receptor.
Vervolgens gaat de B cel zich verdubbelen en gaat hij B cel receptoren loslaten, die dan antistoffen heten.
De B cel receptoren worden, na activatie door ziekteverwekkers, antistoffen ofwel immunoglobulinen.
Sommige antistoffen werken solo, anderen vormen een verbinding met andere antistoffen zoals je hieronder kunt zien.
De hoofdtypen antistoffen ofwel antibodies ofwel immunoglobulinen (Ig)
Meerdere reacties B cel
De naïeve B cellen met receptoren die nog geen contact hebben gemaakt met epitopen, bevinden zich vooral in de lymfeknopen.
Zodra zij met hun receptoren contact hebben met een epitoop, kunnen zij gaan vermenigvuldigen en hun receptoren als antistoffen gaan afgeven.
Er zijn waarschijnlijk meerdere type B cellen die ene receptor hebben, die past op een stukje van de ziekteverwekker en antistoffen gaan afgeven.
De antistoffen zijn wellicht niet effectief genoeg omdat ze niet genoeg passen of op te weinig epitopen reageren.
Een effectievere reactie komt tot stand na hulp van de T helper cel.
Antistofproductie op verschillende manieren
Een B-cel komt in aanraking met een epitoop nadat bloed of lymfe een ziekteverwekker heeft aangevoerd.
Een stamcel levert een B cel.
Een voorbeeld van het 'blootleggen' van DNA zodat transcriptiefactoren erbij kunnen.
Strategies for B-Cell Receptor Repertoire Analysis in Primary Immunodeficiencies: From Severe Combined Immunodeficiency to Common Variable Immunodeficiency